Image Stitching
Görüntü birleştirme, özellik eşleştirme, geometrik dönüştürme ve dikiş yeri harmanlama yöntemleriyle örtüşen görüntüleri hizalayıp kesintisiz bir panorama veya mozaik oluşturur.
Görüntü birleştirme veya fotoğraf birleştirme, örtüşen iki ya da daha fazla görüntüyü hizalayıp tek ve kesintisiz bir görünümde birleştirir. Örtüşme, yazılıma görüntülerin nasıl birleştiğini gösterir: Bir fotoğrafın sağ kenarına yakın bir nirengi noktası, sonraki fotoğrafın ortalarına yakın bir yerde görünebilir. Bu iki görünümü hizalamak, bileşik görüntünün sahnenin tamamını tek başına her iki fotoğraftan daha geniş bir alanda kapsamasını sağlar. Bazı fotoğraf düzenleyicilerinde "fotoğraf birleştirme" terimi, ayrı görüntüleri bir kolajda yan yana dizmek anlamına da gelir.
Görüntü Birleştirme Nasıl Çalışır#
Görüntü eşleştirme, her görüntünün ortak bir koordinat sisteminde nereye ait olduğunu tahmin eder. Bu işlem genellikle görüntü eşleme ile başlar. Ölçekten Bağımsız Özellik Dönüşümü (SIFT) gibi bir yöntem, ayırt edici noktaları bulur ve aynı ayrıntıların başka bir görünümde tanınabilmesi için bu noktaların çevresindeki pikselleri tanımlar. Matthew Brown ve David Lowe'un 2007 tarihli otomatik panorama yönteminde, rastgele örnek konsensüsü (RANSAC) küçük eşleşme alt kümelerinden olası dönüşümler elde eder ve geometrik açıdan en tutarlı eşleşmeleri içeren dönüşümü arar. Klasik birleştirme için model eğitimi gerekmez. LoFTR gibi öğrenilmiş bir eşleştirici, geleneksel anahtar nokta algılayıcılarının çok az nokta bulduğu bölgelerde de eşleşmeleri bulabilir.
Bir homografi, düz bir yüzeyin görünümlerini veya optik merkezi etrafında döndürülen bir kamerayla çekilmiş görünümleri hizalayabilir. Bir afin dönüşüm, düz taramalar arasındaki kayma ve dönme gibi daha basit değişiklikleri ele alabilir. Çok sayıda görünüm olduğunda demet dengeleme, hizalamalarını birlikte iyileştirerek her görüntünün yalnızca komşusuna hizalanmasıyla birikebilecek sapmayı azaltır. Geometrik dönüştürme, görüntüleri ortak bir tuvale yerleştirmek için tahmin edilen hizalamayı uygular.
Birleştirme, eşlemeden sonra da devam eder. Poz telafisi parlaklık farklılıklarını azaltır, dikiş yeri seçimi bir görünümün nerede bitip diğerinin nerede başlayacağını belirler ve harmanlama geçişi yumuşatır. Çok bantlı harmanlama, tondaki kademeli değişiklikler için daha geniş, ince ayrıntılar içinse daha dar geçişler kullanır.
İki Görüntüyü Birleştirme#
Tanımlanabilir sahne ayrıntılarını paylaşan iki görüntüyle başla. Photoshop'ta File > Automate > Photomerge, örtüşen fotoğrafları hizalar ve harmanlamak için katman maskeleri kullanır. Python'da OpenCV Stitcher hizalamayı tahmin eder ve sonucu birleştirir. opencv-python yüklüyken aşağıdaki örnek, bir otobüs fotoğrafının örtüşen iki kırpımını birleştirir. SCANS modu, kırpımlar arasındaki yatay kaymaya uygun olan afin bir model kullanır.
from urllib.request import urlretrieve
import cv2
path, _ = urlretrieve("https://ultralytics.com/images/bus.jpg", "bus.jpg")
image = cv2.imread(path)
width = image.shape[1]
# Create two views with a shared center region.
left = image[:, : 4 * width // 5].copy()
right = image[:, width // 5 :].copy()
stitcher = cv2.Stitcher_create(cv2.Stitcher_SCANS)
status, stitched = stitcher.stitch([left, right])
if status != cv2.Stitcher_OK:
raise RuntimeError(f"Stitching failed with status {status}")
cv2.imwrite("stitched_bus.jpg", stitched)Çıktı olan stitched_bus.jpg, her iki kırpımın dış kısımlarını tek bir tuvalde birleştirir. Ortak merkez, kırpımlar yan yana yerleştirilseydi olacağı gibi iki kez değil, bir kez görünür.
Görüntü Birleştirme Neden Başarısız Olur#
Evrensel bir örtüşme yüzdesi yoktur. Doku ve eşleşen noktaların dağılımı önemlidir: Boş gökyüzü şeridi çok az nirengi noktası sunarken, tekrarlanan pencereler birleştiricinin cephenin yanlış kısımlarını hizalamasına neden olabilir. Kamera yana doğru hareket ettiğinde yakındaki nesneler arka plana göre yer değiştirir. Paralaks adı verilen, derinliğe bağlı bu kayma, arka plan hizalansa bile ön plandaki bir kenarın çift görünmesine yol açabilir. Hareketli bir konu da pozlamalar arasındaki örtüşme alanından geçerken iki kez görünebilir. Aksi hâlde hizalanmış bir birleşim boyunca oluşan parlaklık basamağı, poz telafisi veya harmanlama sorununa işaret eder. Bu kusurlar aynı anda ortaya çıkabilir.
Görüntü Birleştirme Nerelerde Kullanılır#
- Panoramik fotoğrafçılık: Ardışık görünümler, tek bir pozlamadan daha geniş bir açıyı yakalar. Silindirik veya küresel projeksiyonlar, düz projeksiyonda kenarlarda uzayacak geniş görüş alanlarını yansıtmaya uygundur.
- Mikroskopi: Fiji'nin birleştirme eklentisi, numuneyi daha düşük büyütmede görüntülemek zorunda kalmadan örtüşen mikroskop döşemelerini hizalayarak numunenin daha geniş bir görünümünü oluşturur.
- Hava haritalama: OpenDroneMap, örtüşen hava fotoğraflarını ortomozaikte birleştirir. Tamamlanan mozaikte, Ultralytics YOLO yüksek çözünürlüklü döşemeleme, nesne algılama işlemini konumları bilinen kırpımlar üzerinde gerçekleştirerek tüm görüntüyü yeniden boyutlandırmanın kaybettirebileceği küçük nesne ayrıntılarını korur. Ortomozaidin geometrisi kamera eğimi ve arazi yüksekliği farklarına göre düzeltildiğinden harita ölçeği her yerde aynıdır; bu da yer mesafelerinin ölçülmesini sağlar.










